15 CZERWCA UROCZYSTOŚĆ NAJŚWIĘTSZEJ TRÓJCY

Prawda o Bogu w Trójcy Jedynym należy do największych tajemnic chrześcijaństwa, której nie da się zgłębić do końca. Można jedynie się do niej zbliżyć, czemu mają służyć wszelkie próby jej opisania, najczęściej zresztą za pomocą metafor i mglistych intuicji.  Sobór w Nicei stworzył silną podstawę dla ogłoszenia dogmatu, poprzez uznanie współistotności Ojca i Syna. Sobór w Konstantynopolu ostatecznie zakończył dyskusje nad kwestią Trójcy Świętej i ogłosił tę prawdę jako dogmat.

Pismo Święte w wielu miejscach daje nam potwierdzenie dogmatu o Trójcy Świętej, sam temat „Trójcy w Piśmie Świętym” jest niezwykle interesujący i bogaty. Skrótowo można wskazać na kilka podstawowych fragmentów mówiących o tej Tajemnicy. Pierwszym jest oczywiście nakaz misyjny Pana Jezusa (Mt 28, 19), w którym Zbawiciel podaje trynitarną formułę chrztu. Dokładna analiza greckiego tekstu pokazuje, że Chrystus jednoznacznie miał na myśli trzy osoby będące jednością. Warto zauważyć, że już w scenie Zwiastowania NMP możemy dostrzec aluzje trynitarne (Łk 1, 35). Mianowicie w słowach archanioła: „Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym” pojawiają się wszystkie Osoby Boskie. Innym ważnym fragmentem, gdzie pojawia się cała Trójca Święta jest opis chrztu Chrystusa w Jordanie (Łk 3, 21-22). Jednakże istnienie Trójcy nie potwierdzają tylko Ewangelię, lecz możemy także znaleźć wiele ważnych świadectw wśród apostołów, jak choćby słynne pozdrowienie św. Pawła: „Łaska Pana Jezusa Chrystusa, miłość Boga i dar jedności w Duchu Świętym niech będą z wami wszystkimi” (2 Kor 13, 14).

Dla zdefiniowania tego dogmatu ważne są dwa sobory, w Nicei (325 r.) i w Konstantynopolu (381 r.). W efekcie do dzisiaj wyznajemy w Symbolu Wiary: „Wierzę w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela, który od Ojca i Syna pochodzi. Który z Ojcem i Synem wspólnie odbiera uwielbienie i chwałę; który mówił przez Proroków”. W nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego niemal w każdą niedzielę, natomiast obecnie raz do roku, odmawiana była prefacja o Trójcy Przenajświętszej. Czy mógłby dokonać Ksiądz pokrótce jej analizy i przedstawić jej duchowe piękno?

Wśród teologów znajdziemy więc opinię, że Trójca Święta jest pierwowzorem Kościoła. Skoro bowiem Kościół jest wspólnotą i spodobało się Bogu zbawić człowieka we wspólnocie, w Trójcy Świętej będziemy mieli do czynienia także ze wspólnotą. Tym razem jednak jest to doskonała wspólnota Osób, między którymi – jak ktoś powiedział – aż kipi miłością.

W refleksji nad Trójcą Świętą przeszkadzają niewątpliwie nasze zmysły. Jeśli mówi się o trzech osobach, oczy wyobraźni natychmiast „zobaczą” trzy postaci, a zmysł skłonny do analogii każe myśleć o trzech odrębnych bytach. Tymczasem chrześcijanie widzą w jednym Bogu trzy Osoby. Pierwszą z nich jest Bóg Ojciec. Jak przekonuje nas Katechizm Kościoła Katolickiego, „określając Boga imieniem «Ojciec», język wiary wskazuje przede wszystkim na dwa aspekty: że Bóg jest pierwszym początkiem wszystkiego i transcendentnym autorytetem oraz że równocześnie jest dobrocią i miłującą troską obejmującą wszystkie swoje dzieci. Ta ojcowska tkliwość Boga może być wyrażona w obrazie macierzyństwa, który jeszcze bardziej uwydatnia immanencję Boga, czyli bliskość między Bogiem i stworzeniem”.

 

Bibliografia:

https://www.pch24.pl/trojca-swieta---podstawowy-dogmat-naszej-wiary,2359...

https://www.niedziela.pl/artykul/112601/nd/Trojca-Swieta-150-wzor-doskon...